Dönerse Senindir

“Bırak gitsin, dönerse senindir, dönmezse zaten hiç senin olmamıştır.” Kulağa ne kadar etkileyiciymiş gibi geliyor değil mi? Hatta yazıcıdan şöyle şekilli bir çıktısı alınıp, buzdolabına asılası bir söz gibi duruyor. Fakat temelinin olmadığını tespit ettik ve yıkım kararı aldık. Yıkım ekibi şu an yolda varmak üzereler.

Bu kendini söz zanneden kelimeler yığınını neredeyse bilmeyen yoktur herhalde. İlk söyleyenin kim olduğu önemli değil. Önemli olan sözün temelsiz olması ve feci halde yayılmış olması. Neden temelsiz? Çünkü sevdiğin ve seni terk eden her ne (kedi, köpek, vs) veya her kimse (sevgilin, dostun, vs) zaten hiç senin değildi. Sahibi olabileceğin tek şey belki kendinsindir ki kendinin bile sahibi sen değilsin. Kendimin sahibi benim diyorsan hadi ölümünü engelle. Birisini sevmek ve onun seninle birlikte olmasını ummak güzel şey ama sahibi olduğunu zannetmek çok vahim. Ayrıca seni terk ettiyse kim bilir ne halt ettin? Ama ben bu sözün yayılma nedenini anladım. Biz milletçe sevdiklerimizi kendi malımız sanıyoruz da ondan. “Ya benimsin ya toprağın” diyen Türk filmleriyle büyüdük. Bunu gerçek sanmamız doğal tabi.

Bu sözü duyup da hayran olan, kuyruk acısı olanlara sesleniyorum; sözü beğendiniz belki ama yıkım kararı aldık ve yıkıyoruz efendim. Çok istiyorsanız yerine yenisini dikelim. Üstelik bu yeni diktiğimizin temeli olduğundan kolay kolay yıkılmaz. Buyurun sizin için geliyor; “Gittiyse ve geri dönmesini istiyorsan git özür dile. Geri dönerse hak etmişsindir, dönmezse yine hak etmişsindir.”